จากลิงค์นี้
http://www.railway.co.th/tour/t_saiyoknoi.asp
เพื่อนที่ทำงานนึกคึกชวนกันไปเที่ยวแบบไปเช้าเย็นกลับ แบบทริปราคาถูกในราคา100บาท
เป็นทัวร์จับเวลาเหมือนเล่นเกมโชว์อะไรสักอย่าง หาความแปลกใหม่ให้ชีวิตมาก
แห่กันไปลองของดู ประเด็นหลักจะไปเปลี่ยนบรรยายกาศดูสถานที่ที่มันแปลกหูแปลกตาบ้าง อยู่เมืองกรุงนานๆ หัวมันตัน
เริ่มกันเลย แหกขี้ตาตื่นกันตั้งแต่ตี 4 ตี 5 ไปรอรถไฟที่บางซื่อ รถไฟมาเอา 6โมง30นาที แล้วขนกันขึ้นรถ แล้วไปจอดเที่ยวจุดแรกที่จังหวัดนครปฐม เวลาที่เค้าให้ 25 นาที แล้วรถไฟจะออกไปต่อ(ในตารางดันบอกว่าจอด 40 นาที เซ็งเป็ด) ว่าแล้วก็ลงไปหาข้าวเช้ากิน กับแวะไปไหว้องค์พระปฐมเจดีย์ด้วย
ข้อมูลพระปฐมเจดีย์
องค์พระปฐมเจดีย์ เป็นปูชนียสถานอันสำคัญของประเทศไทย อยู่ภายในวัดพระปฐมเจดีย์ราชวรมหาวิหาร มีประวัติความเป็นมายาวนานในแผ่นดินสุวรรณภูมิ เป็นที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า
องค์พระปฐมเจดีย์ เป็นพระเจดีย์ใหญ่ รูประฆังคว่ำ ปากผายมหึมา โครงสร้างเป็นไม้ซุง รัดด้วยโซ่เส้นมหึมาก่ออิฐ ถือปูน ประดับด้วยกระเบื้องปูทับ ประกอบด้วยวิหาร 4 ทิศ กำแพงแก้ว 2 ชั้น เป็นที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ ของพระพุทธเจ้า เป็นที่เคารพสักการะบูชาของบรรดาพุทธศาสนิกชนทั่วโลก ทางวัดกำหนดให้มีงานเทศกาลนมัสการองค์พระปฐมเจดีย์ ในวันขึ้น 12 ค่ำ เดือน 12 ถึง วันแรม 5 ค่ำ เดือน 12 รวม 9 วัน 9 คืน เป็น ประจำทุกปี
ข้อมูลจาก http://th.wikipedia.org/
ภาพไม่ค่อยชัดนะครับ ใช่กล่องมือถือถ่ายเอา
บรรยายกาศตลอดยามเช้า
เดินมาอีกนิดเราจะเห็นองค์พระปฐมเจดีย์
ไหว้พระพระเสร็จเราก็ต้องรีบเดินทางกลับรถไฟ จริงๆ ก็อยากอยู่ต่อดีสักพัก แต่เดินมาก็15นาทีแล้ว เลยต้องรีบกลับให้ทันรถไฟออก
ก่อนกลับซื้อสเบียงยามเช้าไปกินบนรถไฟ หลังจากนั้นขึ้นไปรอรถไฟออก แล้วเดินทางไปยังจุดที่ 2 ช่วงนี้นั่งยาวไปถึงเมืองกาจญบุรี ที่ สะพานข้ามแม่น้ำแคว และทางรถไฟสายมรณะ
ข้อมูลสะพานข้ามแม่น้ำแคว
สะพานข้ามแม่น้ำแคว เป็นสถานที่ทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญยิ่งแห่งหนึ่ง เป็นสะพานที่สำคัญที่สุดของเส้นทางรถไฟสายมรณะ สร้างขึ้นสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยกองทัพญี่ปุ่นได้เกณฑ์เชลยศึกฝ่ายสัมพันธมิตร ได้แก่ ทหารอังกฤษ อเมริกัน ออสเตรเลีย ฮอลันดา และนิวซีแลนด์ประมาณ 61,700 คน และกรรมกรชาวจีน ญวน ชวา มลายู ไทย พม่า อินเดียอีกจำนวนมาก มาก่อสร้างทางรถไฟสายยุทธศาสตร์ เพื่อเป็นเส้นทางผ่านไปสู่ประเทศพม่า
ซึ่งเส้นทางช่วงหนึ่งจะต้องข้ามแม่น้ำแควใหญ่ จึงต้องมีการสร้างสะพานขึ้น การสร้างสะพานและทางรถไฟสายนี้ เต็มไปด้วยความยากลำบาก ความทารุณของสงครามและโรคภัย ตลอดจนการขาดแคลนอาหาร ทำให้เชลยศึกหลายหมื่นคนต้องเสียชีวิตลง ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองสะพานข้ามแม่น้ำแควเดิมได้รับความเสียหาย และรัฐบาลไทยได้ซ่อมแซมใหม่ ภายหลังสงครามสิ้นสุดลง เมื่อปี พ.ศ. 2489 จนสามารถใช้งานได้ดังเดิม ปัจจุบัน มีการยกย่องให้สะพานข้ามแม่น้ำแคว เป็นสัญลักษณ์แห่งสันติภาพ
ข้อมูลจาก http://th.wikipedia.org/
ถึงจุดที่ 2 เล่นเวลาช้ากว่าในตารางไป 30 นาที (ไปจอดรอสับรางกันอยู่นาน จนรถไฟตากแดดนานๆ จนกลายเป็นเตาอบ) จริงๆ จุดนี้เป็นประเด็นหลักของการมาของผม เนื่องด้วยผมชอบดูสารคดีเกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่2 และช่วงนี้ที่พลพรรคชอบรบกันใน call of duty world at war เอิ๊กๆ (ประเด็นหลักขำๆ)
รถจอดให้ลุยแล้ว เอาล่ะพลทหารลุยๆๆๆๆ
ไอ้ลูกหน้าตาแบบนี้รึป่าวหว่า? ที่ตกใส่เราในเกม call of duty world at war (จะว่าไปในเกมมันกระสุนปืนใหญ่นี้หว่า เพื่อนทักมา)
แถวนี้นักท่องเที่ยวเยอะมาก
ว่าแล้วก็เก็บรูปตัวเองว่าครั้งหนึ่งเราเคยมาดูเส้นทางประวัติศาสตร์
ตรงนี้มีหัวรถจักรเก่าสมันสงครามโลกครั้งที่ 2 ตั้งอยู่ด้วย แล้วสักพักจะถึงเวลาที่กำหนดรถออก ก็ต้องรีบกลับขึ้นรถไฟ ทางรถไปต่อจากตรงนี้ไปจะเชื่อมเข้าทางรถไฟสายมรณะเป็นทางยาวเป็นแนวไป และที่นี่ตอนที่รถไฟจะออกก็ต้องข้ามตรงสะพานที่เราเห็น บนสะพานจึงจะมีที่หลบเป็นช่วงๆ ตรงทางรถไฟสายมรณะก็มีให้หลบแบบนี้เหมือนกัน เพื่อให้นักท่องเที่ยวไปยื่นรอรถไฟเคลื่อนตัวผ่าน ซึ่งจะวิ่งด้วยความเร็วช้ามากๆ ถ้าใครเคยได้ยินเรื่องคนวิ่งนำรถไฟตรงนี้ก็มีแหละครับ และเราก็เดินทางต่อไปจุดปลายทางก่อนตีรถกลับ
ข้อมูลน้ำตกไทรโยกน้อย
เป็นน้ำตกที่สวยอีกแห่งหนึ่งในจังหวัดกาญจนบุรี ในฤดูฝนจะมีน้ำตกลงตามหน้าผา ส่วนฤดูแล้งจะ ไม่มีน้ำ แต่บริเวณน้ำตกก็ยังคงสภาพธรรมชาติที่สวยงามร่มรื่น น้ำตกเขาพังอยู่ริมถนนสายกาญจนบุรี-ไทรโยค-ทองผาภูมิ ห่างจากตัวเมือง 52 กม.
ข้อมูลจาก http://www.thai-tour.com/thai-tour/Central/kan/data/place/pic_saiyoknoi.htm
จุดสุดท้าย จอดประมาณ1ชั่วโมง30นาที บอกตามตรงจุดนนี้ผมไม่ได้หวังอะไรมาก เพราะรู้ๆ กันว่าจะเที่ยวน้ำตกต้องเป็นหน้าน้ำ น้ำตกถึงจะสวย ผมมาหน้าร้อนแน่นอนว่าน้ำมันต้องไม่มากแน่ๆ เป็นอย่างที่คิด แต่ที่เห็นแล้วเซ็งเป็ดสุดๆ คงป็นมีการเอาปูนมาโบกเป็นโขดให้นั่งพักตรงแอ่งน้ำใต้น้ำตกด้วย ทำให้เรารู้สึกแวบๆ ว่าพอมีไอ้ของแบบนี้มันคล้ายน้ำตกเทียมในห้างเลยแฮะ เห็นแล้วอยากตะโกนดังๆ ว่า "มันไม่ธรรมชาติ" ว่าแล้วก็แหลบไปเห็นป้ายว่า "พุต้นน้ำ" แล้วมองหน้าเพื่อนว่าไปต่อกันไหม แล้วก็พากันลุยต่อ
ขึ้นเขาไป 100 เมตร ช่วง20เมตรแรกดันเปรี้ยวกึ่งเดินกึ่งวิ่งขึ้น พอได้ 40 เมตร เริ่มขาล้ากัน แล้วบ่นกันว่า "โอว นี่พวกกุชราภาพกันแล้วเหรอเนี่ย" ก็เดินตามทางน้ำไป 800 เมตร จริงๆก็มีชาวบ้านบริการขับรถส่งถึงจุดด้วยราคา 10 บาท แต่เนื่องด้วย เปรี้ยวเลยเดินเข้าไปกันเอง
บรรยายกาศระหว่างทางเดินเข้า เดินไปสักพักก็ถึง
มีต้นน้ำตกมีน้ำไหลออกจากชั้นหิน น้ำใส่ เย็นดี และบรรยายกาศก็สงบร่มรื่นดี แบบนี้ค่อยโอเคหน่อย ลงไปนั่งแช่น้ำให้หายเหนื่อย สักพักใหญ่ ก็พากันเดินกลับรถไฟ
ในการเดินทางเราก็โดน รถไฟจอดรอสับราง อบเราด้วยแดดอีกเกือบ 1 ชั่วโมง ร้อนมาก จนคนขับเปิดประตูให้ผู้โดยสารลงมานั่งรอที่สถานีจอดวังเย็น ซึ่งไม่เย็นเอาซะเลย ขากลับมีจอดแวะสุสานทหารพันธมิตรที่เมืองกาจณบุรี แต่ภาพถ่ายมามืดมากเลยไม่เอาลง กลับมาถึงบางซื่อช้ากว่ากำหนด 1 ชั่วโมงกว่าๆ แล้วแยกย้ายกันกลับ ช่างเป็นทัวร์ที่เหนื่อย และไม่ค่อยมีเนื้อเลยจริงๆ
ทัวร์รีบๆ ไปรีบๆ กลับแบบนี้ คราวหน้าใครมาชวนคงบ่ไปอีกละเด้อ เที่ยวบ่มันเลย
edit @ 2 Mar 2009 18:43:21 by nikki009
